سلامی به نزدیکی من و فرهادم به قلبای پاک شما...

شب یلداست و خاطرات خوشی که از اون بجا خواهد ماند...

خاطره با مادر بزرگ و پدر بزرگ بودن...کنار پدر و مادر موندن...

دوست داشتم امشب کنار کسی باشم که گرمتر از لحظات شب یلداست و

ماندگارتر از خاطراتش...

همین که بدونم سالم و شاد هست برام دنیاییه.

اگر وبلاگی ساخته شد فقط به عشق فرهادم بوده و بس...

خالق یلدا نگهدارش و آیدا چشم انتظارش...

پنجره برای فکر کردن به تو خیلی کوچک است

من را ببخش عزیز

اینجا دنیا دور سرم نمی چرخد و من سیاهی می روم

حتی از پشت چشم های بسته

می شود حس کرد

که با تمام فاصله ها باز هم بوسه ات داغ

بر لبهایم می گذارد

و من هنوز پنجره را مدیون چشمهایی میدانم

که هیچ وقت دستهایت را حس نکرده

ولی گرمایت را می بوسد

         ... آیداترین بهانه ام