دوباره دل هواي با تو بودن كرده

نگو اين دل دوري عشقتو باور كرده

دل من خسته از اين دست به دعاها بردن

همه آرزوهام با رفتن تو مردن

حالا من يه آرزو دارم تو سينه

كه دوباره چشم من تو رو ببينه

واسه پيداكردنت تن به دل صحرا ميدم

توي هفت تا آسمون تو تك ستاره مني

به خدا ناز دوچشماتو به دنيا نميدم

براي تو مي نويسم كه روحم را در بر گرفتي و جانم را تسخير نمودي!

تو اي غريب آشنا كه نگاهم را معنا بخشيدي و به قلبم عشق ورزيدن

آموختي!

لحظه هاي رويايي مان چه زود گذشت .زودتر از آنكه فرصت كنيم در آغوش

بودن را تجربه كنيم.

نه دستانمان در هم فشرده شد و نه چشمانمان به هم خيره...

نه آغوشمان براي هم باز شد و نه لبانمان گلبوسه هاي عشق را از گلزار

خنده هايمان چيد.

مهربان من!

آن روزها که بودي غم من دوري  تو بود و فاصله...فاصله...فاصله

اين روزها تو نيستي و غم من جدایی است  و يك دنيا

خاطره...خاطره...خاطره!!!