آنگاه كه به چشمانت مينگرم

درعمق نگاهت دنيايي ميبينم سراسر نور وروشني.

مرا به درخشش ستارگان چه نياز که الماس ديدگانت را دارم.

به آسمان بگو ستارگانش ارزاني خودش كه چون تويي دارم

 و تو جاودانه اي مهربانم!

لحظه هاي حقيقي در مردان و زنان

لحظه هاي حقيقي در مورد بودن است نه انجام دادن و مردان

انجام دهندگان اند.

مردان متمايل به هدف هستند.زنان پرسيدن را دوست دارند و مردان

دوست دارند پاسخ ها را داشته باشند.

مردان در دنياي مادي دنياي ملموس راحت هستند.

بعضي از لحظه هاي حقيقي بسيار ارزشمند زنان با مرداني كه دوست

دارند هنگامي رخ مينمايد كه مردان موهبت اشك ريختن خود را با آنان

قسمت ميكنند.

زنان كيمياگرند.هرچيز عادي رابه چيزي اعجاب آور بدل ميسازند.

زنان نيازمند لحظه هاي حقيقي تنهايي و انديشيدن هستند تا آن مقدار

از خودشان را كه مي بخشند جبران كنند.

مردان موجوداتي مقايسه كردني با خودشان هستند.اما مرزهاي ميان

زنان و دنياي دور و برشان نفوذپذير است كه از آنان انسانهايي انعطاف

پذير ساخته است.

برگرفته از كتاب "لحظه هاي حقيقي" نوشته دكتر باربارا دانجليس

لحظه های تنهایی ام را به سخاوت پروانه ها بخشیدم و از گرمی بوسه هایم

در کالبدش دمیدم.

آن را  به تو می بخشم تا بدانی که تنهایی ام چه اندازه بزرگ است.

برای با من بودن کمی از جنس شبنم شو تا ذره ذره وجودم را نثار دلدادگیت

کنم.مهربانم!