عشق يعني لحظه هاي بيقرار

عشق يعني تا ابدبا من بمان

گرچه دوري از من

من تو را ميخوانم

و صدايت را در قافيه شعر رها ميسازم

كلمات چه بی مفهوم اند

وقتي كه نام زيباي تو

ميان تك تك اين حروف جلوه گر است

كمي دور ...كمي نزديك

اين صداي نفس هاي توست

يا صداي گامهايت

كه در كوچه پس كوچه هاي شعرم

هويدا شده است؟!

كمي گرم...كمي سرد

چه احساس غريبيست كه درقاب تنهاييم

مرا رها نميسازد؟!

پرنده افكارم بيتاب توست

آن را در آسمان خيالت پرواز خواهم داد...

تا بداني كه حتي افكارم اسير عشق توست مهربانم!!!

روزي اومد و گفت ميخواد بره واسه هميشه...باور نكردم...

ممكن بود كسي كه واسه رسيدن به من اين همه تلاش

كرد حالا انقد راحت حرف از جدايي بزنه...سخت بود برام ولي

نميشد عشقو گدايي كرد.

نخواستم ارزش عشق رو با التماس از اون زير پا له كنم...

من به چشماش خيره شدم. به چشمايي كه يه روزي با من

حرف ميزد...چشمايي كه به دنياي آرزوهام راه داشت

ولي حالا فقط سياهي چشماش رنگ جدايي بود نه رنگ

عشق...

اون گفت:سرنوشت نخواست ما به هم برسيم.

گفتم :سرنوشت رو مقصر ندون.بهونه خوبي نيست. مقصر منم

كه به عشقم اشتباهي آدرس دادم تا به  خونه دل تو رسید.

گفت :يه چيزي بگو يه حرفي بزن

گفتم:الهي...الهي...

چشماش شرمنده شد...دلش لرزيد...بغضم شكست و اون

رفت...فرياد زدم:الهي كه خوشبخت بشي!!!!

يك روز بدون تو گذشت.بدون خنده هات...بدون حرفاي شيرينت و

 بدون دوست دارم گفتنات...

يك روز گذشت بدون عطر نفست...بدون حضور گرمت...

بدون مهربونيت حتي واسه من نامهربون...

يك روز نه!!! يك ماه ...نه!!!بخدا يه عمر گذشت اين يك روز برام...

امروز فهميدم چقد دلتنگت ميشم وقتي كه نيستي.

شايد فكر كني فقط يه نوشته اس ولي از خدا ميخوام حال امروزمو هرگز

دچار نشي...

ببخش مهربون من نامهربونو....