امشب دلتنگت شدم

مثه همیشه به نوشتن پناه آوردم

همه چیز مثه سابقه

غم غربت همه جا را گرفته

 میدونم که خدا هم از این اوضاع ناراضیه

تو هم  که میدونی

آسمون شبهام مدتیه بی ستاره

نور از من دور شده

اما خدا هست

نزدیکتر از گذشته

با هم دوست شدیم ولی چشمام کم نوره برای دیدن اون همه زیبایی

خدا خودش گفت به هرچی نگاه کردی که منو به یاد آوردی من اونجام

گلها...تنهایی...مادر...آسمون...بارون و...

چه خدای خوبی دارم

زمانی که من هم فراموشش میکنم

ته قلبم صدام میزنه

دلم میلرزه...

خدای  من خدای خوبی هاست...

من گفتم همه چیز مثه سابقه اما نه

یه چیزایی فرق کرده...

کاش تو هم بودی و این تفاوت ها رو می دیدی

عزیزم!

وعده ما:روز رستاخیز-نرسیده به پل صراط-ایستگاه زندگی

(همه هستند تو هم باش)

شب را دوست دارم! چون ديگر رهگذري از كوچه پس كو چه هاي شهرم نمي گذرد تا سر گرداني مرا ببيند .

 چون انتها را نمي بينم تا براي رسيدن به آن اشتياقي نداشته باشم.

شب را دوست دارم چون ديگر هيچ عابري از دور اشك هاي يخ زده ام را در گوشه ي چشمان بي فروغم

نمي بيند.

 شب را دوست دارم : چرا كه اولين بار تو را در شب يافتم

از شب مي ترسم : تو را در شب از دست دادم.

از شب متنفرم ، به اندازه ي تمام عشق هاي دروغين با آفتاب قهرم چرا شبها به ديدارم نمي آيد؟

اما من.... به فاصله ها فكر نميكنم ...... ميدوني چرا؟؟

 آخه... جاي نگاهت رو نگاهم مونده.....

هنوز عطر دستات رو از دستام ميتونم استشمام كنم....رد احساست روي دلم جا مونده ...

ميتونم تپشهاي قلبت رو بشمارم...........چشماي بيقرارت هنوزم دارن باهام حرف ميزنن.......

حالا چطور بگم تنهام؟؟چطور بگم تو نيستي؟؟چطور بگم با من نيستي؟؟

آره!خودت ميدوني....ميدوني كه هميشه با مني....

ميدوني كه تو،توي لحظه لحظه هاي من جاري هستي....آخه...تو،

توي قلب مني...آره!    تو قلب من....

فردایی خواهد رسید و غروبی که شاید

راز سکوتت را میان امواج دریا بیابم.

همه هستی من عمق نگاهی خواهد شد که هرگز ندیدم  اورا.

این گفته ها را چون آرزویی به خاطر بسپار

دنیا هرگز به کام انسانها نیست عزیزم...